Een moeder helemaal door het lint. Zo naar en… ook herkenbaar

Afgelopen kerstvakantie was ik met een vriendin en onze kinderen naar een subtropisch zwembad. Heerlijk spelen, zwemmen, glijden en genieten met z’n allen.
Na het zwemmen hoorden we in de aankleedkamers een moeder heel hard schreeuwen tegen haar kind(eren). Ze klonk behoorlijk hysterisch. Toen we in de centrale hal onze jassen aan stonden te trekken kwam er een moeder, waarschijnlijk diezelfde schreeuwende moeder, met haar dochter op de arm naar buiten. Ze wrong zich door het poortje van de uitgang, haar dochter hard schurend langs de muur in nog natte bikini. Het was buiten 10 graden en deze moeder liep met haar blote natte dochter zo de draaideuren uit.
Mijn vriendin stond er vlak bij en ging er gelijk achteraan. Ze wilde de moeder tegen houden en beiden helpen. We zijn allebei van achtergrond kinderverpleegkundigen en dan treed een bepaald instinct gelijk in werking. Helaas was de moeder niet voor rede vatbaar en het enige wat ze zei was “ze heeft het over zichzelf afgeroepen, we gaan naar huis”. En ze liep met haar natte, bijna blote dochter richting parkeerplaats.
Gelukkig hebben de badmeesters de vrouw tegen kunnen houden bij de auto, de dochter af kunnen drogen en aan kunnen kleden en met de vrouw gesproken.
Mijn vriendin en ik waren best even onder de indruk van dit scenario en tegelijkertijd konden we het gevoel van deze moeder ook helemaal voorstellen: de volledige onmacht omdat je kind echt niet wil luisteren, je willens en wetens tegenwerkt en je je echt even geen raad weet.
Misschien herken jij dit gevoel ook wel. Het “ik zou ze wel achter het behang kunnen plakken”-gevoel. En je echt even geen raad weten in een bepaalde situatie. 
 
Gelukkig zijn deze momenten er in de meeste gezinnen niet dagelijks en weet je er vaak toch met een draai wel uit te komen, maar er zijn ook momenten waarop dat niet lukt en waarop je bang bent om over een grens te gaan. Of werkelijk die grens over gaat en dingen doet of zegt waar je later spijt van krijgt.
Ik kan me ook een gezin herinneren in de tijd dat ik nog kinderverpleegkundige was waarbij het jongetje van 3 zulke heftige driftbuien had, dat de ouders vertelden dat ze hem een paar keer in de kou buiten hebben gezet of onder de koude douche. Dat was echt de enige manier om de driftbui te stoppen.
Hoe vreselijk deze verhalen klinken en je gezonde verstand zegt misschien “dat zou toch ook anders moeten kunnen”, je voelt je zó machteloos en op dat moment weet je echt even niet meer wat je moet doen. In het geval van deze 3 jarige weet dat jongetje ook echt even niet meer wat hij zelf moet doen en kan hij zichzelf niet stoppen.
Het meisje in het zwembad was 8 of 9 jaar oud gok ik. Dat is een heel ander verhaal. Zij weet veel beter wat ze doet en dan is het veel moeilijker ingrijpen.
 
Het enige wat je in deze situaties echt kunt doen is rustig blijven!
Rustig blijven om:

– na te kunnen denken
– een strategie te bepalen
– eventuele hulp te vragen
– te voorkomen dat je dingen doet of zegt waar je de ander, de relatie of jezelf mee schaadt en waar je later spijt van krijgt.
 
Elk kind en elke leeftijdsfase vraagt weer een andere benadering en aanpak. De kinderen zitten in verschillende ontwikkelingsfasen en hebben een unieke, op het kind afgestemde, aanpak nodig. Dat kan soms een koude douche zijn, als dat maar wel goed doordacht is en precies aansluit bij wat de situatie nodig heeft. 
 
Wat ook belangrijk is, is dat je:
– open blijft staan voor nieuwe manieren om met de situatie om te gaan (flexibel, creatief),
– je kunt inleven in het kind (ipv puur je eigen zin door te drijven),
– kijkt naar het grotere belang in de situatie (wat wil je bereiken en hoe),
– kijkt naar de consequenties van je acties (in het hier en nu en eventueel in de toekomst)
– nieuwsgierig bent naar nieuwe oplossingsmogelijkheden, nieuwe vaardigheden voor jezelf en/of voor je kind,
– niet verstijft van of blijft hangen in schaamte en schuldgevoel. Het was op dat moment een sterk gevoel van onmacht, maar daar kun je dingen in leren. Je kunt leren om meer controle over de situatie te krijgen,
– op tijd hulp inschakelt als dat nodig is. Je hoeft het niet alleen te doen of zelf het wiel opnieuw uit te vinden. Er zijn anderen die dat voor jou gedaan hebben.
– je realiseert dat anderen je graag willen helpen en dat (hopelijk) zonder oordeel doen.
– goed voor jezelf blijft zorgen.
– het ook weer los kunt laten. Nieuwe ronde, nieuwe kansen!

About admin

Persoonlijke en zakelijke ondernemerscoach. Haptotherapeut, businesscoach, systemisch geschoold en gespecialiseerd kinderverpleegkundige. Hilversum.
Comments are closed.
css.php